دیگر نمی شود پنجره را به امید نورخورشید گشود زیرا این شهر پرشده از اشیای خاکستری،آدم های خاکستری،شهرهای خاکستری،ماشین های مشکی و خاکستری و... این دنیای بی رنگ که لذتی برای تماشا ندارد.این لبخندهای فراموش شده،این ابروهای درهم تنیده،این صداهای جایگزین شده توسط بوق های گوش آزار.این دنیا و مردمش لحظه به...

زمان اینقد لفتش میده تا حسابی همرو بهم وابسته کنه بعد بساط همه چیو جمع میکنه میره...اینقد ظالمه که حتی التماس هم نمیفهمه...کاش زمان دل داشت؛اگه دل داش میفهمید دلتنگی یعنی چی...میفهمید ناامیدی چیه،اگه زمان دل داشت میفهمید زار زدن برای نرفتن ینی چی...زار زدم نره نشد.من به اون التماس نکردم...به زمان ال...

یا دلگیرم!یا شایدم دلم گیر است...!نمیدانم...!الان اصلا فرق بین این ها رو نمیفهمم...!فقط میدانم دلم یه جوری شده...!جوری که مثل همیشه نیست...!الان...غصه های خودم و خودش که هیچ...غصه های همه عالم شده غصه ی من ...................دلتنگی همیشه نبودن نیست..گاهیی دلتنگی بودن کسی است که دیگر حواسش به تو نیست...

حقیقت پرواز،پرواز بر فراز آسمان قلب انسان هاست....زیباترین و لذت بخش ترین پرواز اوج گرفتن قلب انسان به بالاترین قسمت سپهر محبت هاست.هنوز هستند انسان هایی که آرزوی پرواز دارند شاید چون تاکنون قلبشان آسمان بی نهایت محبت را تجربه نکرده یا شاید لذت سپهرمهربانی را نچشیده است....حقیقت پرواز،دیدن آدم ها و ...

گاهی باخود می اندیشم شاید کمی هم تقصیر ما نباشد.نصیحت کنندگاه،گاهی راه و روش پندواندرز آموختن را ازیاد می برند و تنها با جاری کردن واژگانی پشت سرهم جملاتی نامفهوم را به ماعرضه می کنند.نصیحت خوب است اما نحوه ی بیان آن گرانقدر تر و مهم تر است.ممکن بود اگر این حجم از نصایح که از رادیو و تلویزیون و دوست...

ساعت 12 حس عجیبی دارم...حس پادشاهی که در فضای گنگی بر تخت نشسته...حالم مبهم است...نه شاد نه غمگین عجیب است که برای یک دقیقه بین دو روز گم میشوی...برای یک دقیقه نه در امروزی نه در فردا...این حس عجیب را دوست دارم...کوتاه ترین لحظه ی سرگردانی ست اما آرام ترین دقیقه ی من است وقتی کنار پنجره نشستم و درس ...

.                                                                                                            متن از سمانه جون 

چندی پیش در گذر از خیابانی نظاره گر خون بار گریستن درختانی تکیده بودم.خیابانی که بستر خوبی برای اشک های درختانش بود.درختانی قدکشیده که با شاخه هایشان یکدیگر را در آغوش میکشیدند.زمین خالی از اشک نبود و باز همان خش خش مشهور که مرا وادار میکرد بی مقصود،فقط گام بردارم.بار دیگر سرو قامتان خیابان را براند...

آن دم که دلم کعبه ی عشق را بهانه کرد               برفت و زمزمه ی یار را بهانه کردچه خراب است آن دل بیچاره ی من                      رفت و طواف عشق را بهانه کرددلی کز قطره ی روح خدا نشئت گرفت                   شکست و قطره اشکی را بهانه کردای دل چه دلی که با دلی می بروی؟                     گفتا سراس...

هیچ حسی قشنگ تر از این پیدا نکردم که خسته و کوفته از درس بیام اینستا گردی و با چن تا عکس مواجه شم که از فرط هیجان و شادی تمام بدنمو به لرزه دربیاره...عکسای عروسی یکی از بهترین معلمام که دیشب بوده و من همیشه آرزو میکردم این اتفاق بیوفته...واقعا تا حالا اینقدر برا جشن عروسی یه نفر و درواقع بهتر بگم از...

لذت بخش ترین نوای طبیعت صدای خش خش برگ هایی ست که در پهنه ی یک خیابان شنیده میشود.زمانیکه چشمانت را می بندی و باشتابیبی نهایت که قوانین فیزیک را درهم میشکند روی اشک های پاییزی میدوی و درخیالت به پرواز

آن دم که دلم کعبه ی عشق را بهانه کردxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 برفت و زمزمه ی یار را بهانه کرد چه خراب است آن دل بیچاره ی منxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 رفت و طواف عشق را بهانه کرد دلی کز قطره ی روح خدا نشئت گرفتxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0

راستش بی پروا میخوام فقط بنویسم...بی قاعده و قانون این متن صرفا تخلیه ی هیجاناتیه که چن لحظه ست بهم دست داده... هیچ حسی قشنگ تر از این پیدا نکردم که خسته و کوفته از درس بیام اینستا گردی و با چن تا عکس

کاش در راس همین ساعت سرگردانی/ورقه واقعه را یکسره برگردانی... ساعت 12 حس عجیبی دارم...حس پادشاهی که در فضای گنگی بر تخت نشسته...حالم مبهم است...نه شاد نه غمگین عجیب است که برای یک دقیقه بین دو روز گم میشوی...برای یک دقیقه نه در امروزی نه در فردا... ا

ﺑﯿﮕﻨﺎﻩ ﭘﺎﯼ ﺩﺍﺭ ﺭﻓﺖ ...ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎﻻﯼ ﺩﺍﺭ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ !ﭼﺎﻗﻮ ﺩﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﯾﺪ ...ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺧﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﮔﻞ ﻧﮑﺮﺩ ...ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﻭﺭﯼ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩ ...ﺩﺭ ﻭ ﺗﺨﺘﻪ ﻫﻢ " ﺍﺻﻼ " ﺑﺎ ﻫﻢ ﺟﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ...ﺑﺎﺭ ﮐﺞ ﻫﻢ ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻝ ﺭﺳﯿﺪ ...ﺑﻪ ﺩﻋﺎﯼ ﮔﺮﺑﻪ ﮐﻮﺭﻩ ﻋﺠﺐ ﺑﺎﺭاﻧﯽ آمد ...ﺗ

درپس این روزهای زندگی یکدیگر اگر بنگریم به وضوح میتوانیم خودخواهی روز افزونمان و گاه نافرمانی ها را بیابیم.شنیدن نصیحت ها از گوشه و کنار دنیای اطرافمان تکراری شده اند.دیگر امواج آنها را در گوشمان احساس نمیکنیم.تمام زندگی مان از انبوهی از خودخواهی های

رویای پرواز از ابتدا با انسان ها همراه بوده و شاید فکر کنید این رویا پس از اختراع هواپیما و هلی کوپتر و سفینه و...به اتمام رسید و به واقعیت پیوست...اما حقیقت پرواز هواپیما و موشک نبود... حقیقت پرواز،پرواز بر فراز آسمان قلب انسان هاست....زیباترین و لذت بخش ترین پرواز اوج گرفتن قلب انسان به بالاترین ق...

دیگر نمی شود پنجره را به امید نورخورشید گشود زیرا این شهر پرشده از اشیای خاکستری،آدم های خاکستری،شهرهای خاکستری،ماشین های مشکی و خاکستری و... این دنیای بی رنگ که لذتی برای تماشا ندارد.این لبخندهای فراموش شده،این ابروهای درهم تنیده،این صداهای جایگزین شده توسط بوق های گوش آزار.این دنیا و مردمش لحظه ب

زمان خیلی بی معرفته... زمان اینقد لفتش میده تا حسابی همرو بهم وابسته کنه بعد بساط همه چیو جمع میکنه میره... اینقد ظالمه که حتی التماس هم نمیفهمه... کاش زمان دل داشت؛اگه دل داش میفهمید دلتنگی یعنی چی...میفهمید ناامیدی چیه،اگه زمان دل داشت میفهمید زار زدن برای نرفتن ینی چی...زار زدم نره نشد. من به اون

دلم گرفته است...! یا دلگیرم! یا شایدم دلم گیر است...! نمیدانم...! الان اصلا فرق بین این ها رو نمیفهمم...! فقط میدانم دلم یه جوری شده...! جوری که مثل همیشه نیست...! الان... غصه های خودم و خودش که هیچ... غصه های همه عالم شده غصه ی من ................... دلتنگی همیشه نبودن نیست.. گاهیی دلتنگی بودن کسی