آن دم که دلم کعبه ی عشق را بهانه کرد برفت و زمزمه ی یار را بهانه کرد
چه خراب است آن دل بیچاره ی من رفت و طواف عشق را بهانه کرد

دلی کز قطره ی روح خدا نشئت گرفت شکست و قطره اشکی را بهانه کرد
ای دل چه دلی که با دلی می بروی؟ گفتا سراسر دلم و وصال را بهانه کرد
برگ از پی برگ به زمین افتاد و رفت دل هم برفت و انگار لیلی را بهانه کرد
#یگانه_رفیعی
برچسب:
نویسنده: بهنام اسماعیلی