اگر تنها بودی سایه ات خواهم بود...
اگر چشمانت خیس بود من شانه ات خواهم بود...
اگر نیاز به آغوش داشتی من بالشتی نرم خواهم بود...
اگر گاه خواستی شاد باشی بی شک،لبخندت خواهم بود....
ولی...
هرگاه جای یک دوست کنارت خالی بود،متاسفم!من فقط قادرم خودم باشم

پ.ن:جو دخترونه نباشه ها این برا آقا پسرا هم هست
پی تر نوشت:اینو به بهترین دوستاتون مخصوصا اونایی که باهاشون قهرید یا باهاتون قهرن و میخواین آشتی کنین بدین
پی ترین نوشت:این متن یا شعر رو من برای یکی از دوستام که چن روز بود باهاش قهر کرده بودم و میخواستم آشتی کنم نوشتم...جدا جواب داد!
پی ترترین نوشت:مخلص همگی
ما را در سایت خاطرات خط خطی دنبال میکنید
برچسب: نامه ای به دوست صمیمی ام, نویسنده: بازدید: 9